ymke-in-penang.reismee.nl

De eerste weken

Ik zit al weer meer dan vijf weken in Penang, wat vliegt de tijd! Ik was van plan om een blog bij te houden, maar daar is de eerste weken niet van gekomen door de drukte, gezelligheid en indrukken die op me af kwamen. Maar daarom vandaag een (uitgebreide) samenvatting van de eerste paar weken hier. En ik ga proberen vanaf nu regelmatig een blog te schrijven J

De heenreis 


Vol enthousiasme, maar ook wel met wat spanning gingen pap, mam, Jos, Jorey en ik naar Schiphol. Hier werd ik nog verrast door de lieve familie uit Zoetermeer die mij ook nog uit kwamen zwaaien, erg lief! Na een fijn, maar toch wel moeilijk afscheid begon mijn avontuur echt!

De vlucht naar Kuala Lumpur (KL) verliep erg goed. Van de 12 uur heb ik er ongeveer 10 geslapen haha. Er was weinig turbulentie en het beetje dat er was heb ik gemist omdat ik lag te slapen. 


De overstap op KL ging ook prima. Ik moest langs de immigratiedienst, mijn koffers ophalen en weer door naar de vertrekhal om opnieuw in te checken. Vooraf was ik bang dat ik niet genoeg tijd had, maar dit bleek uiteindelijk meer dan genoeg. En mijn vlucht had daarnaast ook nog een uur vertraging, dus ik kon zelfs lekker rustig aan doen. 


In de gate wachtende op de vlucht naar Penang heb ik Peter ontmoet, een jongen uit Arnhem. Hij was in Azië aan het rond trekken en ging nu een aantal dagen naar Penang. De vlucht naar Penang ging wat minder goed. Het was onrustig met veel turbulentie, maar we zijn veilig geland gelukkig.  Daarna hebben Peter en ik samen een taxi genomen naar onze hotels. 

De eerste dagen

Vrijdags heb ik eerst met mijn housing agent twee appartementen bekeken. ’s Avonds hebben Peter en ik ons door een Grab (vrijwel hetzelfde als Uber) ergens in de stad laten droppen om vanaf daar gewoon de stad door te kunnen lopen. We zijn toen een hele leuke bar tegen gekomen genaamd ‘the secret bar’. Deze naam omdat je van buiten niet kunt zien dat er een bar achter de muur zit. Aan de muur hing een code kastje met daarnaast uitleg. Er waren drie codes en wanneer je de juiste code invoerde zou er een (voor ons toen nog onzichtbare) deur open gaan. Onze derde poging was goed en de muur opende zich. Er bleek een hele leuke, gezellige bar achter te zitten waar veel locals zaten en een live band speelde. 


Op zaterdag zijn Peter en ik naar de Penang Hill geweest. Dit is het hoogste punt van Penang en vanaf daar kan je over het hele eiland kijken.  We hebben daar een tijd rond gelopen, foto’s gemaakt en vieze koffie gedronken (dit alleen omdat we een korting voucher hadden). Ook hebben we daar een hutje gevonden waar je heerlijk ijs met fruit kon eten, echt super lekker.  Daarna wilden we nog naar de Kek Lok Si Temple gaan, maar het bleek dat deze al gesloten was. Daarom zijn we maar weer in de stad op onderzoek uitgegaan. 


Zondagochtend vroeg vertrok Peter weer. Vanaf dat moment was ik dus echt helemaal alleen. Dat moment was voor mij wel even lastig. Ik zat alleen op mijn kamer zonder Wifi waardoor ik ook geen contact kon krijgen met thuis. Op dat moment heb ik me wel even behoorlijk eenzaam gevoeld. Maar ik heb mijn technische kennis (uhum) ingezet en heb uiteindelijk de Wifi terug kunnen krijgen. En ook heb ik het boekje erbij gepakt waar velen van jullie wat in geschreven hebben, ontzettend lief allemaal <3. Daarna ben ik de stad in gegaan om wat spulletjes te halen en heb verder vooral rustig aan gedaan.  


De eerste werkweek

De eerste werkweek was voor mij heel erg wennen en als ik eerlijk ben viel het me ook behoorlijk tegen. Mijn collega’s waren erg druk met controles op het werk en hadden (nog) niet zo veel tijd voor mij. Ook was mij baas, die ook mijn begeleider is, afwezig de eerste twee dagen. Ik heb deze dagen vooral veel leesvoer gekregen. Dit was nog wel een uitdaging voor me omdat ik ontzettend last had van een jetlag. Eigen schuld, in het weekend ben ik elke avond pas om 3:00 uur gaan slapen…


Daarnaast was de reistijd naar en vooral van mijn werk erg lang. In de ochtend nam ik een Grab, dus dat ging redelijk snel. Op de terugweg nam ik een Grab naar Butterworth waar ik met een shuttlebus naar de Ferry werd gebracht. Na 20 minuten op de Ferry moest ik op het eiland ook nog bijna een uur in de bus zitten. Wat ik vooral lastig vond was dat ik er daarna ook nog op uit moest om wat te gaan eten. Ik was vaak 19.15u pas thuis en dan moest ik weer weg om wat te gaan eten. Hierdoor was ik vaak pas rond 21u thuis en moest ik al bijna direct gaan slapen.  


Wat ik wel heel erg leuk vond (en vind) is dat ik elke middag met mijn collega’s ga lunchen. Rond 12u gaan we met de auto naar een plek om te eten. Hierdoor heb ik mijn collega’s ook beter leren kennen wat erg gezellig was. 


Iets wat me ook erg verbaasd heeft is het vele eten hier haha. Ik begin mijn dag om 8am. Om 9am gaan we ontbijten, wat vaak tot 9:30/10am duurt. Dan gaan we even werken om vervolgens rond 12 uur te gaan lunchen. Dit zou 1 uur mogen zijn, maar meestal zijn we pas tegen 2pm weer terug. Dan werken we weer even en om 4pm is het thee/koffie tijd. Meestal duurt dit ook tot 4.30pm. dus dan hebben we nog een half uurtje om verder te werken….

En daarnaast wordt er bij alle vieringen gegeten: verjaardagen, Chinees Nieuwjaar, vertrekkende medewerkers, heel grappig.


Op vrijdagavond heeft mijn collega Eeleen, een hele lieve meid, me uitgenodigd met haar en een vriend van haar mee te gaan eten. Dit was erg gezellig en het heeft me erg goed gedaan J Ze hebben allemaal local food besteld voor me zodat ik het kon proberen. De mensen hier vinden het allemaal heel erg leuk als je het local food wilt proberen. Ze zitten je dan ook echt te bestuderen als je een hap neemt en wachten in spanning af wat je er van vindt. 


Zaterdags is Eeleen ook met me mee gegaan om nog meer appartementen te gaan bekijken. Dit keer met andere (onbekende) agenten, dus dat was wel fijn. Tijdens het wachten op de agent was er een Lion Dance bezig, erg leuk en mooi om te zien!  Verder heb ik die dag weer wat inkopen gedaan en lekker rustig aan gedaan. 


In een mail die ik had gekregen van het MDBC (de bemiddelingsorganisatie die deze stageplek voor me heeft geregeld) stonden contactgegevens van een Nederlandse man die al een aantal jaren in Penang woont, Ron.  Ik heb hem een mailtje gestuurd waarin ik had aangegeven dat ik alleen in Penang was en met de vraag of hij nog leuke plekjes wist en tips had. Hij heeft me toen uitgenodigd om een kopje koffie te gaan drinken en dat hebben we dan ook op zondag gedaan. Het was raar om voor de eerste keer weer echt Nederlands met iemand te praten. Het was een erg gezellig gesprek en hij heeft me ook contactgegevens gegeven van twee andere jongemannen, Koen en Willem, die hier ook wonen zodat ik daar ook contact mee zou kunnen opnemen.  Verder was mijn zondag weer lekker rustig. 


De tweede werkweek

Mijn tweede werkweek was heel erg kort. Ik hoefde alleen maar op maandag en dinsdag te werken vanwege het Chinees Nieuwjaar. Ik had met de housing agent overlegd dat ik op woensdag in het appartement zou trekken. Mijn baas heeft me toen een dag vrij gegeven om te kunnen verhuizen, erg fijn! Het kostte toch wel wat meer tijd dan ik had verwacht. 


Deze twee werkdagen gingen al stukken beter dan de eerste week. Mijn collega’s hebben me erg goed geholpen met mijn vragen en deden hun best om me te betrekken in het werk. 


Donderdagavond is Stijn, mijn huisgenootje, aangekomen in Penang. Het was in het begin wel even wennen om weer gezelschap te hebben, maar uiteindelijk toch wel erg gezellig! Het is leuk om met iemand te kunnen kletsen en er samen op uit te kunnen gaan. 


Vrijdag heb ik eerst een hele tijd aan mijn schoolopdrachten gewerkt, wat helaas ook moet gebeuren. In de avond zijn we naar de Kek Lok Si Temple geweest. Vanwege het Chinees Nieuwjaar zou deze helemaal verlicht worden, dus we waren erg benieuwd. Het overtrof al mijn verwachtingen, wat een lichtjes! Ik heb nog nooit zo veel lichtjes bij elkaar gezien. 

Bij de tempel hebben we ook drie andere studenten uit Kuala Lumpur ontmoet die in Penang waren voor het Chinees Nieuwjaar. Met een van hen had ik al contact via WhatsApp, dus het was leuk om haar ook in het echt te ontmoeten. 


Zaterdags hebben we eerst lekker rustig aan gedaan en aan het zwembad gelegen. ’s Avonds zijn we naar een plek gegaan die Antarabangsa heet. Dit is een winkel waar je erg goedkoop bier, en voor mij apple cider, kunt halen en dit gezellig buiten op een pleintje kunt opdrinken. 


Op zondag ben ik samen met de andere studenten uit KL naar het Blue Mension gegaan. Dit is een gebouw dat opvalt door zijn, zoals verwacht, blauwe kleur. We kregen een rondleiding waarbij de geschiedenis van het gebouw en de bewoners verteld werd. 

Ook hebben we deze dag een doerian ijsje geprobeerd. En wat ontzettend vies wat dat zeg! Ik vond het een beetje lijken alsof je aan bevroren bruine bonen stond te likken. Het was leuk om eens geprobeerd te hebben, maar niet voor herhaling vatbaar.   

 

De derde werkweek

Deze week ging het op mijn werk weer stukken beter. Ik merkte dat ik langzaam mijn plekje begon te vinden en dat mijn collega’s mij steeds meer taken gaven. Ook heb ik deze week voor het eerst bij sollicitatiegesprekken mogen zitten. Tijdens deze stage hoop ik nog meer te leren over het wervingsproces, en dan met name over de sollicitatiegesprekken en de selectie van kandidaten daarna. Dit is dus al een goed begin!


Op vrijdagavond zijn Stijn en ik naar Chew Jetty gegaan, een gedeelte in de stad waar het Chinees Nieuwjaar groot gevierd zou worden. Op het podium werden Chinese dansen uitgevoerd door jongeren en ook hebben we weer een lion dance gezien. 

Mensen namen allemaal mooi ingepakt eten mee om dit te schenken. En er lag ook zelfs een heel varken op tafel!

Het vuurwerk om 0:00 uur was heel erg mooi om te zien. Heel mooi siervuurwerk en daarnaast werden er ook continu hele harde klappers afgestoken. Die gingen echt vele malen harder dan die in Nederland.  

Verder werden er door de hele stad ‘prayers’ uitgevoerd. Er werden stapels gevouwen papier opgebrand en overal werd er gezamenlijk met de familie gegeten. 

Mijn collega Eeleen had mij uit willen nodigen bij haar thuis, maar bij haar thuis mochten ze twee jaar niet mee doen. Wanneer een familielid overlijdt mag de familie twee jaar lang niet mee doen aan de prayers vertelde zij. 


Zondag zijn we naar het Penang Hot Balloon Festival geweest. Een groot veld met allemaal eet kraampjes en kraampjes waar spullen verkocht werden. Hier hebben we voor het eerst Laxa geprobeerd, een hele spicy vissoep. Dit was niet echt een succes. Ik ben toen maar over gegaan op een heerlijke chocolade wafel met daarna nog een broodje shoarma haha. 


Een tijdje later werden er een heel aantal luchtballonnen opgeblazen. Deze waren er in allerlei kleuren, formaten en figuren. Erg mooi om te zien! Ook was er een klein orkest aan het spelen en de luchtballonvaarders lieten het vuur branden op het ritme van de muziek. 

Deze avond hebben we ook Teresa ontmoet, een Duits meisje dat haar stage doet in Batu Ferringhi. Toen ik nog in Nederland was had ik al contact met haar, dus het was leuk om haar nu echt te ontmoeten. We zijn samen naar Antarabangsa gegaan en daarna door naar Love Lane. Dit is dé straat in Georgetown waar allemaal leuke uitgaansgelegenheden zijn. Hier lopen zowel locals als toeristen, erg leuk. 


Werkweek 4

Op maandag hebben we met de afdeling het zogenoemde ‘Lou Sang’ gevierd. Samen met collega’s hebben ik hier de borden voor opgemaakt, en dit moest op een speciale manier en volgorde gebeuren. Vervolgens namen we plaats achter de borden en pakte iedereen een set stokjes vast. Er werd afgeteld en vervolgens begon iedereen het eten zo hoog mogelijk omhoog te gooien. Het is dan de bedoeling dat je tijdens het gooien dingen roept die je graag zou willen, bijvoorbeeld gezondheid voor je familie, een promotie, noem maar op. De Chinezen geloven dat hoe hoger het eten komt, hoe meer geluk je het komende jaar zult hebben. Daarna was het tijd om het buffet te openen. Zoals bij elke feestelijke gebeurtenis kon het eten niet ontbreken.  

Verder is de werkweek weer goed verlopen en heb ik het nog weer drukker gehad. 

Op vrijdag had ik een afspraak staan met Willem, een van de jongemannen met wie ik in contact ben gekomen door Ron. Willem werkt bij het Equatorial Hotel en had me uitgenodigd om daar langs te komen. Ik ging er van uit dat ik gewoon even een uurtje langs zou gaan en kennis zou maken met een kopje koffie erbij. Maar de avond liep helemaal anders dan verwacht, vele malen leuker    

Toen ik aan kwam hebben we eerst een drankje gedaan bij de bar. (zo braaf als ik was nam ik eerst gewoon een appelsap wat een wat vreemde blik van Willem opleverde). Vervolgens heeft hij me een rondleiding gegeven door het hotel. Hij kon me niet alles laten zien omdat alle kamers vol zaten. Maar wat een ontzettend mooi hotel! 

Vervolgens zijn we weer terug gegaan naar de bar waar ik een andere Nederlandse man heb ontmoet en ook een ouder Nederlands echtpaar. Samen hebben we heerlijke sushi gegeten en lekkere wijn gedronken.  Daarna kwamen er steeds meer mensen bij staan, voornamelijk expats. Ik heb hier mensen ontmoet uit Nederland, Duitsland, the UK en nog wel meer landen. Het was echt heel erg gezellig! 

Willem heeft me uitgenodigd om nog een keer terug te komen om de rest van het hotel te zien en om nog een avondje te feesten. Dit ga ik zeker doen! 

Zaterdag en zondag waren iets minder leuke dagen omdat ik die bijna geheel doorgebracht heb in de wifi om aan mijn schoolopdrachten te werken. Alleen op de zondagavond heb ik nog een lekkere duik in het zwembad genomen om mijn weekend nog leuk af te sluiten. 

De vijfde werkweek

Deze week is ook weer erg goed verlopen, met nog weer meer opdrachten.

Op vrijdag zijn Eeleen en ik naar de immigratiedienst gegaan omdat mijn visum aanvraag goedgekeurd was! Happy me   

We hebben behoorlijk lang moeten wachten, maar na 2,5 uur kregen we eindelijk mijn paspoort terug, mét sticker. 


Met de lunch heb ik weer een angst overwonnen: ik heb een octopusje gegeten, met hoofd, tentakels en al. De tentakels waren wel oke, maar dat hoofd… Leuk om geprobeerd te hebben, maar dat doe ik niet snel weer. Ik heb nog een aantal uren met een raar gevoel rond gelopen, maar dit was waarschijnlijk meer psychisch haha.


Daarna heb ik ook bij een heel interessant sollicitatiegesprek mogen zitten. Eerst bij het gesprek dat gevoerd werd met mijn twee collega’s en daarna bij het gesprek met mijn HR Manager. Het was een erg boeiend gesprek en achteraf heb ik het gesprek ook met de HR Manager geëvalueerd. Hij vroeg me naar mijn mening en wat ik dacht dat hij van het gesprek vond. Mijn antwoord was goed en hij was het helemaal met me eens. Dat geeft toch een goed gevoel J  

Ook is onze nieuwe huisgenoot, Vincent, vrijdagochtend aangekomen. Stijn heeft hem ’s ochtends opgewacht en had hem dus al gezien. Ik heb ’s avonds kennis gemaakt met hem. Samen zijn we naar de stad gegaan naar Antarabangsa. 


Zaterdags zijn we naar Batu Ferringhi geweest. We wilden eerst naar het bekendere plekje gaan, maar onze Grab driver vertelde ons dat hij een ander, rustiger stukje stand kende. Daar hebben we ons toen maar laten afzetten. En dit was inderdaad een heel mooi plekje! We hebben een stukje rond gelopen en zijn toen lekker op het strand gaan zitten. 

Er wordt hier voortdurend gezegd dat je niet in zee moet zwemmen vanwege de vele, en giftige, kwallen. We zagen toen dat een local wel het water in ging en ook een Belgisch stel volgde. Toen zijn Vincent en ik toch ook de zee in gegaan. Het water was heerlijk warm, maar wel verfrissend. En geen kwal te zien!

Later bleek dat de local helemaal niets wist van het kwallenprobleem, dus we weten nu ook dat we niet zomaar moeten aannemen dat het veilig is als een local iets wel doet haha.


’s Avonds zijn we weer naar Antarabangsa gegaan en hebben onze avond vervolgd op Love Lane. 

Zondag hebben we het rustig aan gedaan en ook het huis maar eens opgeruimd. Het was een behoorlijk zooitje namelijk. Maar dat is ook wel vrij normaal voor een huis waar studenten leven toch   


 

En dat waren de eerste vijf weken al weer! Ik heb ontzettend genoten en heb zin in de komende maanden    


Leuk dat je de tijd genomen hebt om mijn verhaal te lezen, en ik hoop tot de volgende keer!


Liefs, 

Ymke

 

Reacties

Reacties

Nardine

Wauw Ym! Wat mooi geschreven en leuk om te zien hoeveel mensen je ontmoet! ❤️

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!